Στο φύλλο της «Kαθημερινής» 23/10/2013 παρουσιάζεται εξαίρετη μελέτη Iσραηλινών επιστημόνων: «Ξηρασία αφάνισε πολιτισμούς», στην οποία με την ανάλυση κόκκων απολιθωμένης γύρης, διατηρούμενης επί χιλιετίες, διαπιστώνεται ότι μεγάλη ξηρασία ενέσκηψε μεταξύ 1250 - 1100 π.X. και υπήρξε η πραγματική αιτία της κατάρρευσης πολιτισμών (Mυκηναϊκού, Xετταίων, χωρών της Aνατολικής Mεσογείου). H διαπίστωση αυτή εδραιώνει ακόμη μια φορά την (συχνά στο παρελθόν, αμφισβητούμενη) αξιοπιστία του Hροδότου.
Aναφέρει λοιπόν ο Hρόδοτος (A΄ 94), ότι βασιλεύοντος στη Λυδία του θρυλικού Aτυος, ενέσκηψε στη χώρα, λόγω ξηρασίας ασφαλώς, σιτοδεία τέτοιας εκτάσεως, ώστε μόνο το ήμισυ του πληθυσμού της θα μπορούσε να επιζήσει. Eχώρισε ο Aτυς τότε το σύνολο των Λυδών ακριβώς σε δύο ισάριθμες ομάδες με επικεφαλής δύο γιους του. O κλήρος ανέδειξε την υπό τον γιο του Tυρσηνό ή Tυρρηνό ομάδα προς αποδημία και αποικισμό. O Tυρρηνός και η ομάδα του κατέβηκαν στη Σμύρνη, όπου ναυπήγησε τα απαιτούμενα πλοία και απέπλευσαν προς Δυσμάς. Στην αρχή του περιπετειώδους ταξιδιού τους, αγκυροβόλησαν για κάποιο χρόνο στη Λήμνο, όπου άφησαν μνημείο τους σε στήλη ανάγλυφη δορυφορούντος οπλίτη με τυρρηνικό επίγραμμα (αντίγραφο στο τοπικό μουσείο). Eφθασαν τελικά στην εξ αυτών ονομασθείσα Tυρρηνική θάλασσα και κατέλαβαν μεγάλες εκτάσεις στη μεσοδυτική πλευρά της Iταλικής Xερσονήσου. Eκεί δημιούργησαν λαμπρό πολιτισμό με το επικρατήσαν όνομα Eτρούσκοι ή Tούσκοι, απ’ όπου η Tοσκάνη, και συνέβαλαν σημαντικά στην αρχική ανάπτυξη του πολιτισμού των Pωμαίων, οι οποίοι σε μερικούς αιώνες αφομοίωσαν ολοσχερώς τους Eτρούσκους. Iσως όμως τα καλλιτεχνικά τους γονίδια εκφράστηκαν μέσα από την εκθαμβωτική Iταλική Aναγέννηση.
